over Esther

Mijn naam is Esther van de Ven (Heerlen, 1965). 

Ik woon met mijn vriend in Maarn op de Utrechtse Heuvelrug. Mijn tuinhuis heb ik ingericht als atelier voor diverse druktechnieken. Het is een heerlijke plek om te zijn; te mijmeren, te schetsen, lekker te rommelen met inkt, afdrukken te maken en te lezen. 

Inspiratie voor mijn werk haal ik uit de natuur. Landschappen en zeezichten, vogels, stillevens. Regelmatig trek ik er op uit met schetsboek, potloden en verrekijker. Dit schetsmateriaal vormt de basis voor verwerking in een grafische techniek. 

Naast mijn passie voor creëren ben ik vertegenwoordiger bij uitgeverij Unieboek | Het Spectrum. Boeken en lezen zijn ook een belangrijk onderdeel van mijn leven. 

dit is in

Dit is iets over mij in het kort. Mocht je nog wat meer willen lezen, dan scroll naar beneden!

Als kind tekende en fotografeerde ik veel. Toen ik op de middelbare school mijn vakkenpakket moest kiezen, stond tekenen en kunstgeschiedenis bovenaan mijn lijst . In het tekenlokaal stond een grote drukpers, ik herinner het mij nog goed, waarmee ik mijn eerste ets afdrukte. Helaas heb ik door opruimen en verhuizingen die etsplaat niet meer. Ik weet wel dat het een groep balletdansers uitbeeldde, opspringend en met opbollende rokken. 

Later op de kunstopleiding legde ik mij toe op aquarelleren en greep de kans om andere grafische technieken te leren kennen: lithografie en zeefdruk. Gaandeweg merkte ik dat ik mij goed kon vinden in het ambachtelijke karakter van druktechnieken. 

Na afronden van de opleiding bleef ik trouw aan fotografie. Met mijn vader deelde ik een doka, waar ik veel uren in doorbracht. 

In 2022 werd ik getroffen door rouw en verlies, waar ik overigens al eerder mee te maken had gehad.  In deze emotioneel zware tijd, herontdekte de kracht van het tekenen: dat het mij afleiding bood, focus kon houden, dat er iets uit mijn handen kwam. De situatie veranderde uiteraard niet, maar door te tekenen en de concentratie daar op, was ik even weg van alles om mij heen. 

Inmiddels is de rouw niet meer zo rauw, nog wel aanwezig, maar niet meer scherp en hard. Regelmatig bij het schetsen of het uitwerken van een tekening, mijmerde ik over het etsen. Ik ben toen gaan zoeken naar een workshop en vond die in Zutphen. Dat leverde een feest van herkenning op en het feit dat ik het nog niet was verleerd! Dit bracht mij op het spoor van een etsatelier in Arnhem waar